Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

Can Dündar - Ayr?l?k

"?nsanlar?n birbirini tan?mas? için en iyi zaman, ayr?lmalar?na en yak?n zamand?r", der Dostoyevski...

Veda ac?s?, kabu?unu soyar insan?n; y?ld?z?n? kaz?y?p ç?r?lç?plak ortaya serer.

Birlikteli?in örttü?ü tüm kusurlar? ayr?l?k sergiler.

Bir ayr?l?k arifesinde helalle?ilir ve o an hakiki tabiatlar?yla yüzle?ilir.

"Ölene kadar" diye söz verilmi?tir, ama "ölüm yolunda" ba?ka tercihler belirmi?tir.

Karars?z prensesin vicdani azap çekerken 7 cücelerin somurtkan? "aklini ba??na" al diye f?s?ldar kula??na; haytas? ise "kalbinin sesini" dinle diye çeki?tirir ete?inden.

Hep hayran bakan gözlere, hatalar tak?lmaya ba?lar.

"Ama"yla biter alelade iltifat cümleleri: "Sen iyi bir insans?n, ama arkada?lar?n kötü",

"Seni seviyorum, ama bu ili?kide mutlu de?ilim",

"Ben ba?ka türlü bir beraberlik dü?lemi?tim" vs. vs.

Sonra gelsin uykusuz geceler... Bir türlü karar verememeler...

Ruhen gidip gelmeler...

"Hele biraz daha zaman geçsin" diye nikah ertelemeler...

Birlikteymi? gibi yaparken, sevecek ba?ka yüzler, yüzecek ba?ka denizler kollamalar.

"Asl?nda bütün bunlar bizim iyili?imiz için'e kendini kand?rmalar.

Sonras? hep ayn?:

Bekleyenin "Hani sonbaharda bulu?acakt?k. Hazan geldi geçti, sen gelmez oldun" s?zlanmalar?...

Bekleyenin "Geliyorum az kald?" oyalamalar?...

Bitti?ini bile i?i uzatmalar; söyleyemedikçe hepten bata?a saplanmalar...

Terke makul bir gerekçe ararken hepten çar?afa dolanmalar...

Veda konu?mas?nda süslü iltifat cümlelerinin aras?na, o cümleleri hiçle?tiren may?nlar serpi?tirmeler...

Üzgün görünmeler... Ba??? dilenmeler..."...ama kaç?n?lmazd?" demeler...

"Sözünden cayd?n" yak?nmalar?n? "Sen de eski sen de?ilsin.

De?i?mi?sin" diye gö?üslemeler...

...asil kendinin de?i?ti?ini bilmezden gelmeler...

Ve son sahne:

Terk edenin o mahcup "Gönlüm ba?kas?nda" itiraf?na kar??l?k terk edilenin kirik calimi:

"u?urlar olsun! Ben yoluma devam ediyorum".

?hanetler hep böyledir: ilki, bir yenisine gebedir; ikincisi daha az ac? verir.

Ondan sonra dur durak yoktur:

Güvenilmez a??k, sevdikçe k?ran, gezdikçe ard?nda bir k?r?k kalpler mezarl??? b?rakan bir dervi?e döner.

Artik ac?lara hapsolmu?tur: Bulu?mak istedikçe ayr?lacak, birle?meye çal??t?kça parçalanacak, sonunda terk ettiklerinin "ah'? tutup terk edildi?inde mukadder yaln?zl???na kapanacakt?r.

CAN DÜNDAR

#1891

 
© 2015
AŞK