Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

Cezmi Ersöz - A?k Ve Yurtsuzluk

Usul usul azal?yordu sevgisi, kalbi so?uyordu...

Ayn? masada, yanyana oturuyorduk, ellerinden

tutuyordum... Ak?nt?ya kap?lm?? bir çiçek gibi

bilmedi?im, bilmedi?i uzakl?klara do?ru gidiyordu...

Öyle ac? çekiyordu ki sevgisinin azalmas?ndan... Seni

art?k özlemiyorum, eskisi gibi içimi ac?tm?yorsun, bu

benim için ne büyük ac? biliyor musun, derken sesi

titriyordu.

Dal?ndan kopmu? bir çiçek gibi unutulmu? denizinde

usul usul sürükleniyordu... Sevgimiz yurtsuz kalm??t?

?imdi...

Can çeki?en bir hastay? ölümüne haz?rlar gibi,

nefesimi tutmu? saç?n? ok?uyordum durmadan...

Sevgisi, yaralanm?? çocuklu?umuzu ve dünyay?

de?i?tirmeye yetmemi?ti.

Hayal kanatlar? yanm?? sevgisini öksüz kalan sevgime

katt?m. Sevgisi biterken gözlerime son bir kere

bakt?m. ?nanm??t? çekti?im ?zd?raba...

Son anda sar?ld? bana:

Hadi, sen de benimle gel, birlikte kar??al?m

kaybolu?a, dedi.

Yapamam, dedim, istesem de yapamam. Bu sevginin

ömrünü beklemeliyim...

Bu sevginin beni götürdü?ü yere kadar gitmeliyim...

?çimde s?rr?n, kimseye benzemezli?in s?z?s?, yar?m

kalan yolculu?un a?k yüzlü çocu?u var...

Sevgisi so?urken son tesellisi, son k?skançl???, son

umudu bu olmu?tu.

#1845

 
© 2015
AŞK