Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

?ki Yar?m? Toplay?nca Bir Etmiyor

As?l eksiklik, eksik oldu?umuzu dü?ünmekti.

As?l eksiklik, çareyi ba?kas?nda aramakt?. Hayat?n matemati?i farkl?;

iki yar?m? toplay?nca bir etmiyor. ?nsan tek ba??na mutsuzsa ba?ka biriyle de

mutlu olam?yor.

Önce yaln?zd?k.

9 ay boyunca karanl?k bir yerde d??ar? ç?kmay? bekledik ve dünyaya a?layarak

geldik.

Pi?man gibiydik. Ya da mecburen gelmi? gibi.

Biraz büyüdükten sonra, kendimizi bildi?imiz anda, içimizi kemiren, kalbimizi

kurcalayan o tuhaf duyguyu hissettik: Bir yerde bir eksik var dedik.

Korktuk.

"˜Bunun sebebi ne?' diye sorduk kendimize. Cevab? yap??t?rd?k:

"˜Demek ki sahip olmad???m?z bir ?eyler var.

O yüzden eksiklik hissediyoruz'. Peki, neye sahip olmam?z gerekiyor?

Çocukken "˜ya??m?z küçük' diye dü?ündük. Her istedi?imizi yapam?yoruz.

Kurallar, yasaklar var. Büyüyünce her ?ey yoluna girecek.

Büyüdükçe bir ?ey de?i?medi.

Yine huzursuzduk. ?çimizden bir ses ayn? sözcükleri f?s?ld?yordu:

"˜Bir eksik var. Kafam?z kar??t?. Nas?l kurtulaca??z bu i?renç duygudan?

Nas?l geçecek bu?

Akl?m?za yeni cevaplar geldi: Okulu bitirince geçecek. ??e girince geçecek.

Para kazan?nca geçecek. Tatile gidince geçecek. Okulu bitirdik. Diploma ald?k.

??e girdik. Kartvizit ald?k. Çal??t?k. Para kazand?k. Ta??nd?k. Araba ald?k.

Çal??t?k. Eve yeni e?yalar ald?k. Tatile gittik. Dans ettik. Terfi ettik.

Kartviziti de?i?tirdik.

Daha çok çal??t?k. Daha çok para kazand?k. Çal??t?k. Çal??t?k.

Geçmedi. 'Bir yerde bir eksik var' hissi, hala orada duruyordu.

Bu sefer de "˜Sevgilimiz olunca geçecek' dedik. "˜Yaln?zl???m?z sona erince bu

illetten kurtulaca??z.

"˜Beklemeye ba?lad?k.

Derken, biri ç?kt? kar??m?za a??k olduk. Ve an?nda ba?ka biri olduk.

Daha güçlü, daha güzel, daha ak?ll? biri. Hesap cüzdanlar?, kartvizitler,

hatta ilaçlar bile böyle hissetmemizi sa?lamam??t?.

Sevgilimizin gözlerinde, daha önce bize verilmemi? kadar büyük sevgi ve

hayranl?k gördük.

Sevgilimizin gözlerinde Tanr?' y? gördük.

I???? gördük. 'Tünelin ucundaki ???k b u olmal?' diye dü?ündük "˜kurtulduk'.

Sonra bir gün, daha dün bize deli gibi a??k olan insan çekip gidiverdi.

Ya da art?k eskisi gibi sevmedi?ini söyledi. Ya da ba?ka birine a??k oldu?unu

söyledi.

Ya da daha kötüsü, ba?ka birine a??k oldu ama söylemedi.

Telefonu açmamas?ndan, elimizi tutmamas?ndan, sevi?memesine bahane bulmak

zorunda kalmamak için biz uyuduktan sonra yata?a gelmesinden anlad?k, bir

terslik oldu?unu.

Belki de sevmekten vazgeçen veya terk eden sevgilimiz de?ildi, bizdik.

Fark etmez. Sonuçta a?k bitti.

?imdi her yer bombo?. ?imdi tekrar yaln?z?z. Ba?lad???m?z yere döndük.

Y?llarca u?ra?t?k, eksi?in ne oldu?unu bulamad?k. Halbuki her ?eyi denedik, her

yere bakt?k.

Öyle mi? Bakmad???m?z bir yer kald?.

?çimize bakmad?k.

Eksik parçay? d??ar?da arad?k ama içimizde sakl? olabilece?ini ak?l etmedik.

Birilerini sevdik, birileri bizi sevsin diye u?ra?t?k ama kendimizi sevmedik.

?a??racak bir ?ey yok, tabii ki sevmedik.

Kendimizi sevsek bu kadar ko?turur muyduk? Can?m?z yanmas?n diye duvarlar?n

ard?na saklan?r m?yd?k?

Kendimizi bo? san?p doldurmaya u?ra??r m?yd?k? Terk edilmekten korkar m?yd?k?

As?l eksiklik, eksik oldu?umuzu dü?ünmekti.

As?l eksiklik, çareyi ba?kas?nda aramakt?.

Hayat?n matemati?i farkl?; iki yar?m? toplay?nca bir etmiyor.

?nsan tek ba??na mutsuzsa ba?ka biriyle de mutlu olam?yor.

"˜Herkes beni sevsin' diye u?ra??nca kimse gerçekten sevmiyor, herkes sevgisine

?art koyuyor, s?n?r koyuyor.

Oysa "˜kendime duydu?um sevgi bana yeter' diye dü?ününce, kendimizi oldu?umuz

gibi kabullenince yar?m tamamlan?yor.

Her ?ey bir oluyor. ??te o zaman perde aralan?yor.

Ac? diniyor.

??te o zaman ba?ka `bir`i bir araya gelerek, hesab?n kitab?n, korkunun kayg?n?n

hüküm sürdü?ü sahte bir sevgi yerine, gerçek bir sevgi yarat?labiliyor.

Sonsuz Sevgilerimle...

CAN DÜNDAR

#1893

 
© 2015
AŞK