Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

O?uz Atay Sözleri

Cam k?r?klar? gibidir bazen kelimeler; a?z?na dolar insan?n. Sussan ac?t?r, konu?san kanat?r.

Foto?raf çekilerken, nedense kendimizi gülümsemek zorunda hissediyoruz. "Yani asl?nda ona bile mutluluk oyunu oynuyoruz.

Beklenen hep geç geliyor; geldi?i zaman da insan ba?ka yerlerde oluyor .

Kafam cam k?r?klar?yla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde dü?üncelerim ac?yor.

Biliyor musun Olric, benim bir çok dostum var. Görüyorum efendimiz, Hepsinin s?rt?n?zda izleri var...

Son bir ?ans daha verme, sevgine lay?k olmayana. Merak etme, a?k yürek i?idir ve yüre?i olmayan?n kalbi k?r?lmaz nas?lsa.

?nsan çok sevdi?i halde neden her defas?nda terkedilir? Ve beklenenler, neden hep vazgeçildikten sonra gelir?

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yaln?z a?lar?m.

"ŽSöyle evlad?m' diye teselli ederdi annem beni. Söyle de içine hicran olmas?n. Hicran oldu anne.

Yaln?zl???na iyi bak, sahip ç?k. Kaç ki?inin eme?i var onda kimbilir.

Kötü bir resim asar?m korkusuyla hiç resim asmad?m; kötü ya?ar?m korkusuyla hiç ya?amad?m.

Biliyormusun Olric. Neyi efendimiz? Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazand?. Neden efendimiz? Kalbimdeyken nas?l akl?mda derdim?

Nedensiz ve sebepsiz sevdim seni. Çünkü bir sebebi olsa, a?k olmazd? bunun ismi...

Elimde de?il Olric! Ne Efendimiz? Elleri Olric Elleri...

Bize ö?retilen her söze inand?k Yasakt?r dendi kand?k Hep girilmez levhalar?na aldand?k Bu tutulan yol yanl??t?r bize.

?nsan nedir bilir misin olric..? -Nedir efendimiz..? "-A?açlar? kesip onlardan ka??t yapan sonrada o ka??tlara "A?açlar? Koruyunuz" Yazand?r...

Oysa baz? insanlar vard?r; en çamurlu yerlerden bile kolal? beyaz gömleklerini ve aç?k renk pantolonlar?n? kirletmeden ç?karlar. Böyle adamlar hayatta ba?ar?ya ula??rlar.

Koca bir ömrü harcamak dedikleri gerçe?in alt?n? seninle çizdim ben.

Gelirmi dersin olric? Gelmez, gelemez efendimiz. Neden Olric? Yüre?i o kadar büyük sevemezde ondan efendimiz.

Güçlü olmak art?k beni yoruyor olric , ki buralarda bilmem, hangi uykunun, hangi kö?esinde beklemedeyim hiç gelmeyecek olani.

bir yerde söz biter... iki ki?i kar??l?kl? kendini tekrarlamaya ba?lar. yeni ba?layan ili?kiler bile eskir böylece. hemen kaçacaks?n ki akl?n orada kals?n...

Ben ölmek istemiyorum. Ya?amak ve herkesin burnundan getirmek istiyorum.

Herkes birikmi? bizi seyrediyor. Da??l?n!..Kukla oynatm?yoruz burada. Ac? çekiyoruz.

Bizi ba?kalar? anlamaz Sevgi. Ba?kalar?n?n akl? ba?kad?r. Bu yüzden ikimizi hep garip bak??larla süzmü?lerdir. ?imdi beni de garip, bak??larla süzenler var. Ben onlara ald?rm?yorum. ?nsanlar?n beni be?enip be?enmemeleri umurumda de?il art?k. Ben kendimi tan?makla ilgiliyim.

Yaln?zl??? çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

Seni seviyorum ve yaln?z seni görüyorum. Seninle ilgiliyim ba?ka her ?eyi unutuyorum. Sözün geli?i de?il bu ; Ben sözümün eriyim ba?ka anlamlar? olsayd? sözlerimin ba?ka anlamlara uygun kelimeler bulurdum...

?yi Geçinmek ?ki Ki?inin Kusursuz Olmas?yla De?il, Birbirlerinin Kusurlar?n? Ho? Görmesiyle Olur!

?çimden ?ehirler geçiyor, sen her durakta duruyor, inmiyorsun...

Ya?mur ya??yor Olric, ?slan?yor etraf a?lasak kimse anlamaz de?il mi ? Anlamaz efendimiz. Anlasa ne olur ? Utan?r?z efendim..! Sevmeyi göze alan utan?rm?ym?? Olric. !

?nsan seviyorsa kaybetmekten korkar. K?skançl?k da bir kaybetme korkusudur. K?skanm?yorsa e?er; yeterince sevmiyordur.

?lk çekingenlikler ne kadar tatl?d?r. Oysa insan, bu beceriksizlikleri bir an önce yenmeye çal???r. Bütün gücüyle büyüyü bozmak, buzlar? k?rmak için u?ra??r.

Ne ölmek nefessiz kalmakt?r; ne de ya?amak nefes almakt?r. Ya?amak; sevilmeyi hakeden birine ya?am?n? harcamakt?r.

Sigaray? b?rak art?k diyordun ya bana, bende b?rakm?yordum. Çünkü senin, benim için üzülüyor olmana içten içe seviniyordum.

Zaten senin ' hiçin ' fesat.

Sus Olric! Dü?ünüyorum. Dü?ünmek ne haddinize efendimiz? Descartes dü?ündükçe var oluyordu Olric. Descartes dü?ündükçe var olur, siz dü?ündükçe yok olursunuz efendimiz...

Ba?kalar?n?n yapt?klar?n? silmeye çal??t?m; mürekkeple yaz?lm??lar oysa. Ben kur?un kalem silgisiydim, azald???mla kald?m.

Hayatta silgim hep kalemimden önce bitti. Çünkü kendi do?rular?m? yazaca??m yere, tuttum ba?kalar?n?n yanl??lar?n? sildim .

Siz bilmezsiniz albay?m : insanl?k tek ba??na kollar?mda can verdi. yan?nda kimseler yoktu.

Oysa bizim bütün güzelli?imiz, ya?ad?klar?m?zla dü?ündüklerimiz aras?ndaki ac?kl? çeli?kinin yans?malar?ndan ibaretti.

Provas? yok hayat?n. Ne yeniden ya?amak mümkün, ne de ya?ad?klar?n? silebilmek. Önemli olan, ilk defa de?il son defa sevebilmek.

Hiç kimseyi anlam?yorum. ?nsanlar?n aras?na kar???p onlara uydu?um için de kendimden nefret ediyorum.

Hay?r dostum ben en ac?kl? anlar?mda bile güldürücü sözler bulan bir insan?m, kendime ac?mam bundand?r.

Kolundaki yaralar efendim ? Tutunurken öyle oldu Olric Ya Yüre?indeki yaralar... Efendim ? Tutulurken öyle oldu Olric..! Peki ya gözlerindeki suskunluk ; Ne Efendim ? Hiç dokunma..! Sus Olric!.

?nsanlar bozuk para gibidir. ?ki seçenek vard?r: Yaz? ya da tura..Bir yüzünü gösterirken bize di?er yüzünü zaman gösterecektir.

Can çeki?mek nasil bir?ey bilir misin olric. Hayir efendimiz, nasil bir?ey ? Ona söyleyebilece?in o kadar sey varken susmaktir olric.

Sen ac?y? biriktirmeyi seversin Olric. Sen biriktirmeyi seversin... Hadi devam et ?imdi, Kuru yapraklar?... Deniz ta?lar?n?... Gözya??n?... Sorulamam?? sorular?... Senden kalan sesleri... Ya?anamam?? payla??lm??l?klar?... Birlikte harcamak üzere kalbinde biriktirilmi? zamanlar? ve hüznü... Ve özlemi biriktirmeye.

Bir silgi gibi tükendim ben. Ba?kalar?n?n yapt?klar?n? silmeye çal??t?m. Mürekkeple yazm??lar oysa. Ben kur?un kalem silgisiydim. Azald???mla kald?m.

Tarih bir tahriften ibarettir. Tarih, geçmi?ten gelece?e uzanan ve bugün g...ördü?ümüz bir rüyad?r. Bütün rüyalar gibi tarih de yorumlanabilir; ama görülürken de?il.

?ki kad?na adamak istiyorum hayat?m?..Biri "erke?im" desin bana, Di?eri sadece baba.

Daha kaç kez ?skalayaca??z hayat? Olric? Oklar?m?z bitene kadar efendim.

Ben, senin bilinçalt? karanl?klar?na itti?in ve gerçekle?mesinden korktu?un kirli arzular?n, ben senin bilinçalt? ormanlar?n?n tarzan'?! yemeye geldim seni. benden kurtulamazs?n. ben, senin vicdan azab?n?m!

Neden yaln?zl?ktan ?ikayetçidir ki insan. Ne yani, Mutlu olmas? için bir sevgiliye mi muhtaçt?r her zaman.

Hep geçer diyorlar ya olric..Sence geçer mi ? Geçer elbet efendim; baz?s? te?et geçer, baz?s? deler geçer, baz?s? de?er geçer, baz?s? parçalar geçer. Ama mutlaka geçer ...

Ne zoruma gidiyor biliyormusun Olric ? O'na yazd?klar?m? O'ndan ba?ka herkes okuyor..

Kimsenin ya?ant?s?n? be?enmedim. Kendime uygun bir ya?ant? da bulamad?m.

Neden sadece bir hayal ürünüsün Olric? Siz gerçeksiniz de ne oluyor efendimiz.

Hayat?m?n ba?? ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortas?n? kaç?rmamal?yd?m.

Çok yükse?e ç?kamam; bende yükseklik korkusu var. Kimseyi yar? yolda b?rakamam; bende 'alçakl?k' korkusu var.

Art?k gelecek planlar?m? hayattan gizli yap?yorum. Sanki hayat, i?ini gücünü b?rak?p planlar?m? bozmak için her?eyi yap?yor.

Ne çok ?ey biliyor bu insanlar Olric ? Herkes i?ine geleni biliyor efendimiz.

Tabiat, s?rlar?n? bakmas?n? bilene aç?klarm??.

Ne zaman hayata tutunmaya çal??sak, hep mahrem yerleri geldi elimize.

?imdi al yaln?zl???m? ört üzerine olric... Belki o vakit b?rak?p her ?eyi... gelirim bir yerlerden ba?lamak için yeniden...

Yemek koyulurken, "bu kadar yeter" dedikten sonra mutlaka bir ka??k daha yemek koyan ki?iye 'anne' denir. Ve o her?eye de?erdir.

Biliyor musun Olric? Art?k yaln?zl??? bile çok seviyorum, S?rf onun eseri diye...

Öyleyse, ben de hayat?m?n sonuna kadar ayn? yerde k?m?ldamadan oturaca??m. Herkes istedi?i kadar ko?sun. Beni anlayacak insan, oturdu?um yerde de beni bulur...

En tehlikeli kelime nedir olric ? -Ama'd?r efendim bana göre... -Neden olric ? -Önceden söylenen her söylemi veya kelimeyi öldürür! Mesela, Seni seviyorum ama... gibi.

Bu düzmece oyun sona ermeli. Kendi benli?imizi bulmal?y?z. Yol verip yakarmaktan vazgeçmeliyiz. Rüyalar?m?z? gerçekle?tirmeye çal??mamal?y?z, gerçekleri rüya yapmal?y?z. Çeli?iksiz dikensiz ve düzgün rüyalar?m?z? ya?amal?y?z. Sözümüzün eri olmal?y?z: K?r?lacak kafalar? k?rmal?y?z. Bize ac?nmad??? için ac?mamal?y?z.

Beni anlamal?s?n Çünkü ben kitap de?ilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, Ya?arken anla??lmaya mecburum.

Ke?ke nedir Olric? Hatalar?m?z efendimiz. Çok mu hata yapt?k? Ke?ke diyecek kadar efendimiz.

?u anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için on bin kitap okumu? olmay? isterdim dedi. Gene de az geli?mi? bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tan?d???ma çok sevindim kendi çap?mda.

Zaman her ?eyin ilac?ysa, Fazlas? intihara girmez mi?

Ne çok ?ey biliyor bu insanlar Olric ? Herkes i?ine geleni biliyor efendimiz...

Ve yaln?zl?k kelimeyle birlikte ya?ad? insan?n içinde, kelimeler yaln?zl??? anlatt? ve yaln?zl???n içinde eriyip kayboldu..yaln?z kelimeler dindirdi ac?y? ve kelimeler insan?n akl?na geldikçe yaln?zl?k büyüdü, dayan?lmaz oldu.

Beni bir gün unutacaksan, bir gün b?rak?p gideceksen bo?una yorma, bo? yere ma?aramdan ç?karma beni. Al??kanl?klar?m?, özellikle yaln?zl??a al??kanl???m? kaybettirme bo?una.

#995

 
© 2015
AŞK