Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

Ölüm ?iirleri ?iiri

Ölüm ?iirleri - Yazan: Admin, Kategori: ?iir, Konu özeti: Ölüm ve ölüm ötesi ile ilgili ünlü ve amatör ?airler taraf?ndan yaz?lm?? ölüm ?iirlerine ula?abileceksiniz.
Ölüm
Ölüm, ölüm varl???n son buldu?u son nokta,
Ölüm, ölüm yoklu?un yok oldu?u son nokta,
Ölüm, ate?li m?zrak cehennemin kap?s?,
Ölüm, iremli bahçe cennetin anahtar?,
Ölüm, dikenli yolda varl???n son bulmas?,
Ölüm, güller içinde yoklu?un yok olmas?,
Ölüm, ruhun gitmesi ?zd?raplar içine,
Ölüm, ruhun dönmesi mutluluga sevgiye,
Ölüm, dönülmeyen yol yollar?n son bulmas?,
Ölüm, ba?lang?ç nokta varl???n ba?lamas?,
Ölüm, ölüm hesab?n soruldu?u dönemeç,
Ölüm, ölüm sualden ya hiç geçme ya da geç,
Ölüm, zebanilerin oltas?na dü?mektir,
Ölüm, zorlu yollar?n s?rat?ndan geçmektir,
Ölüm, bir kar?? ?üne? içine garkolmakt?r,
Ölüm bahar havas? sevinçten bo?ulmakt?r,
ÖLÜM, ÖLÜM SEN DE ÖL, ÇÜNKÜ SENDE ÖLÜSÜN,
ÖLÜM, TUBA DALININ H?Ç B?TMEYEN GÜLÜSÜN
——————
Zalim Ölüm
Zengin, fakir ay?rmayan
Makam, mevki tan?mayan
Güzel, çirkin ac?mayan
Ölüm, ölüm zalim ölüm
Sevenleri ay?ran o
Ocaklar? söndüren o
Kap?, kap? dola?an o
Ölüm, ölüm zalim ölüm
Trafikte canavard?r
Kötülerle arkada?t?r
Sava?larda doyumsuzdur
Ölüm, ölüm zalim ölüm
Bazen verem, bazen kanser
Çare olmaz dertler bulur
Doktor, doktor süründürür
Ölüm, ölüm zalim ölüm
Uçaklarda, gemilerde
Otolarda, trenlerde
Kaçamazs?n bulur seni
Ölüm, ölüm zalim ölüm
Hat?r bilmez, rü?vet almaz
Yalvar, yakar söz dinlemez
Ya?amana izin vermez
Ölüm, ölüm zalim ölüm
——————
Dünya fâni ölüm var
Cümle cihân senin olsa ne fayda
Be hey gülüm dünya fâni ölüm var! ..
Mahlûklar?n cümlesinde tek payda
Anla art?k anla yâni ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
Dünya hayâl ölüm gerçek bilesin
Gaflet sarm?? sen ki ondan gülesin
Bilir misin nas?l, nerde ölesin?
Diyorum ki dostum hani ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
Söyle hani nerde atan, ecdâd?n?
Ölüm al?r cândan lezzetin tad?n
Unutulur! .. Bel ki duyulmaz ad?n
Al?r elbet cândan cân? ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
S?ra sana gelip vâden dolunca
O gül yüzün gülmez olup solunca
Hep sonumuz elbet ölüm olunca
Bre nefsim! .. Dinle beni ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
Y?llar geçti nice bahar?n k???n
Kimler geldi kimler geçti bir dü?ün
Bir gidersen olmaz art?k dönü?ün
Unutma ki bekler seni ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
Dostu dosta kavu?turan yol ölüm
Son nefeste imân varsa bal ölüm
?steyene nasihâttir zûl ölüm
Bir çok zevke olur mâni ölüm var! ..
Unutma ki dünya fâni ölüm var! ..
Kul Mahmudum ölüm gerçek ölüm hak
Vâde dolar ölüm gelir muhakkak
Nice cândan sevdiklerin gitti bak
Rahmet olsun gâni gâni ölüm var.
Unutma ki dünya fâni ölüm var
——————
Ölüm Ölüm
Zorluklarla büyümü?üm
Para pulsuz okumu?um
Bu vefas?z dünyada
Ancak birkaç kez gülmü?üm
Ölüm, ölüm, ölüm, ölüm
Birazc?k zaman ver bana
Yavrular?m? son bir kez görem.
Ans?z?n dikildin ba??ma
Bakmad?n hiç gözya??ma
Yalvarmalar?m bo?una
Dedi yolun sonundas?n
Ölüm, ölüm, ölüm, ölüm
Birazc?k zaman ver bana
Yavrular?m? bir daha görüm.
Daha i?imi bitirmedim.
E? dost ile görü?medim
Yavrular?m büyütmedim
Birazc?k zaman ver ölüm
Ölüm, ölüm, ölüm, ölüm
——————
Gerçektir ölüm!
Nas?hat isteyen, beni dinlesin
Dinlesin, dü?ünsün, iyi anlas?n
Anlas?n, ya tutsun, yahut yanlas?n
Yanlas?n mümkün mü, gerçektir ölüm!
Ölüm mukadderdir, herkes ölecek
Ölecek, huzura öyle gelecek!
Gelecek, Rabbine hesap verecek!
Verecek, hesab?, gerçektir ölüm!
Ölüm ki her cana elem veriyor
Veriyor, insanlar kabre giriyor
Giriyor, hayat? sona eriyor!
Eriyor, zevale, gerçektir ölüm!
Ölüm bir gerçektir uzak dur ?erden
?erden uzakla??p, hem kaç o yerden
Yerden yere bir gün dü?ersin birden
Birden her ?ey biter, gerçektir ölüm!
Ölüm Mikdatî'yi bir gün bulacak
Bulacak da acep nas?l olacak
Olacaklar olur ismim kalacak
Kalacak hat?ram, gerçektir ölüm!
——————
Fâni Dünya
?lk günden al??t???m?z emektar ayd?nl?k,
Anne yüzünde, dost yüzünde, evlat yüzünde;
Her sabah ba?layan ?eye doymad?k,
Dü?ümüz gerçe?imiz ne varsa yeryüzünde.
Gökyüzü belledik ?u ürperen mavili?i,
Ba??m?z darda kal?nca el açt???m?z yer;
Gökyüzüdür avutan ak?ll?y? deliyi,
Gökyüzünde bulutlar uçurtmalar ümitler.
Her mevsimiyle insan? ayr? ayr? saran,
Bunca güzelli?i nas?l koyup gidece?iz;
Yaman çalacak o çalmayas? saat yaman,
Geçmi? ola bir kez yumuldu mu gözlerimiz.
Cahit S?tk? Taranc?
——————
Ölümden Sonra
Öldük, ölümden bir ?eyler umarak.
Bir büyük bo?lukta bozuldu büyü.
Nas?l hat?rlamazs?n o türküyü,
Gök parças?, dal demeti, ku? tüyü,
Al??t???m?z bir ?eydi ya?amak.
?imdi o dünyadan hiç bir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanl?k ki gecemiz
Ha olmu?, ha olmam?? penceremiz;
Akar suda aksimizden eser yok.
Cahit S?tk? Taranc?
——————
Otuz Be? Ya? ?iiri
Ya? otuz be?! Yolun yar?s? eder.
Dante gibi ortas?nday?z ömrün.
Delikanl? ça??m?zdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün ya??na bakmadan gider.
?akaklar?ma kar m? ya?d? ne var?
Benim mi Allah'?m bu çizgili yüz?
Ya gözler alt?ndaki mor halkalar?
Neden böyle dü?man görünüyorsunuz;
Y?llar y?l? dost bildi?im aynalar?
Zamanla nas?l de?i?iyor insan!
Hangi resmime baksam ben de?ilim:
Nerde o günler, o ?evk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben de?ilim
Yaland?r kayg?s?z oldu?um yalan.
Hayâl meyal ?eylerden ilk a?k?m?z;
Hat?ras? bile yabanc? gelir.
Hayata beraber ba?lad???m?z
Dostlarla da yollar ayr?ld? bir bir;
Gittikçe art?yor yaln?zl???m?z
Gökyüzünün ba?ka rengi de varm??!
Geç farkettim ta??n sert oldu?unu.
Su insan? bo?ar, ate? yakarm??!
Her do?an günün bir dert oldu?unu,
?nsan bu ya?a gelince anlarm??.
Ayva sar? nar k?rm?z? sonbahar!
Her y?l biraz daha benimsedi?im.
Ne dönüp duruyor havada ku?lar?
Nerden ç?kt? bu cenaze? Ölen kim?
Bu kaç?nc? bahçe gördüm tarumar.
N'eylersin ölüm herkesin ba??nda.
Uyudun uyanamad?n olacak
Kim bilir nerde, nas?l, kaç ya??nda?
Bir namazl?k saltanat?n olacak.
Taht misali o musalla ta??nda.
Cahit S?tk? Taranc?
——————
Besbelli
Besbelli ölümüm sabahleyindir
?lk ???k korkuyla girerken camdan,
Uzan, ba? ucumda perdeyi indir,
Mum oldu?u gibi kals?n ak?amdan.
Sonra ko? terlikle haber vermeye,
"Kirac?m bu sabah can verdi" diye,
Üç be? ki?i duysun ve belediye
Beni kald?rmaya gelsin, odamdan.
Evden ç?kar ç?kmaz omuzda tabut,
Sen de eller gibi ad?m? unut,
Kap?m? birkaç gün için aç?k tut,
E?yam bakakals?n diye arkamdan
Ahmet Kutsi Tecer
——————
Ölünün Odas?
Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmi?;
Yerde ç?plak bir gömlek, korkusundan dirilmi?.
Sütbeyaz duvarlarda, çivilerin gölgesi;
Art?k ne bir ç?t?rt?, ne de bir ayak sesi...
Yat?yor yata??nda, dimdik, upuzun, ölü;
Üstü, boynuna kadar bir çarsafla örtülü.
Bezin üstünde, ayak parmaklar?n?n izi;
Mum alevinden sar?, bayg?n ve donuk benzi.
Son nefesle gö?sü bo?, eli uzanm?? yana;
Gözleri renkli bir cam, m?hl? ah?ap tavana.
Sark?k dudaklar?n?n ucunda bir çizgi var;
Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.
Sark?k dudaklar?nda as?l? titrek bir an;
Belli ki, birdenbire gitmi? ç?rp?namadan.
Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm;
Bana geldi?i zaman, böyle gelecek ölüm
Necip Faz?l K?sakürek
——————
?mam-? Gazali'den, (Ölüm)ü sordu bir zat.
Cevaben o kimseye ?öyle etti nasihat:
Bir mümin bilirse ki muhakkak ölecektir.
Kabir, Mah?er, Mizan?, S?rat? görecektir.
Ebedi kalacak yer, ya Cehennem, ya Cennet.
Ya ebedi bir azap, ya da sonsuz saadet.
Bunu iyi bilir ve inan?rsa bir ki?i,
Ölümü dü?ünmekten, olamaz mühim i?i.
Nitekim Resulullah buyurdu: (Akl? olan,
Ölüm'ü hat?rlay?p, haz?rlan?r durmadan.)
Kim haz?rl?k yaparsa mah?er için bu günde,
Cennet bahçesi olur mezar? öldü?ünde.
Ve her kim de ölüm'ü etmezse hiç tasavvur,
Olur onun kabri de, Cehennemden bir çukur.
Zira buyuruyor ki Peygamber Efendimiz:
(Lezzetlere son veren ölüm'ü yad ediniz.)
Yine ölüm hakk?nda buyurdu: (Ey insanlar!
Ölüm'ü, sizin gibi bilse idi hayvanlar,
Bir lokmac?k ya?l? et, asla yiyemezdiniz.
Zira kederlerinden olurlard? hiç etsiz.)
Biri sual etti ki Allah�?n Resulünden:
(?ehidlik rütbesine olur mu hiç yükselen?)
Cevaben buyurdu ki: (Kim ölüm'ü, bir günde,
Yetmi? kez hat?rlarsa, ?ehiddir öldü?ünde.)
Yine buyurdular ki Resulullah bir ara:
(Ölüm, vaiz olarak kâfidir insanlara.)
Ba?ka gün de, methini yapt?lar bir ki?inin.
Buyurdu ki: (Kalbinde ne vard?r ölüm için?)
Dediler ki: (Ölüm'den bahsetmez hiç o kimse.)
Buyurdu: (?yi adam de?ildir öyle ise.)
Bir gün, Resulullaha sordu biri Ensar�dan:
(En ak?ll? kimlerdir acaba insanlardan?)
Buyurdu ki: (Ölüm'ü en çok yad edenlerdir.
Ve haz?rl?k yapmakta acele edenlerdir.)
Bir veli buyurdu ki: (Kalbim s?k?ld???nda,
Ölüm'ü hat?rlay?p, rahatlar?m an?nda.)
Ömer bin Abdülaziz, toplay?p âlimleri,
Ölüm ve ahiretten konu?urdu ekseri.
O kadar a?lard? ki sonra da kederinden,
Cenaze ç?km?? gibi olurdu evlerinden.
Hasan-? Basri dahi otursayd? bir yere,
Ölüm ve ahiretten bahsederdi ilk kere.
Hazret-i Ai?e�ye sual etti bir han?m.
Dedi ki: (Kalbim kat?, acaba ne yapay?m?)
(Ölüm'ü çok hat?rla, yumu?ar) dedi ona.
Dedi?i gibi yap?p, kavu?tu murad?na.
Rebi bin Heysem dahi, bir mezar kazd? evde.
Ço?u vakitlerini geçirirdi o yerde.
Derdi ki: (Az bir zaman unutsam ölüm'ü ben,
Kalbimin karard??? belli olur halimden.)
Ömer bir Abdülaziz buyurdu ki bir zata:
(Ölüm'ü dü?ünürsen, kavu?ursun rahata.)
Resulullah gördü ki bir gurup insanlar?,
Çal?p oynamak ile geçiyor zamanlar?.
Yakla??p buyurdu ki: (Siz, bu toplant?n?zda,
Lezzetleri bozan? hat?rlay?n biraz da.)
(O nedir ki?) deyince, buyurdu ki: (Ölüm'dür.
O, bütün lezzetleri, temelinden götürür.)
Alt Kategoriler:
Ölüm sözleri
ölüm nickleri

#2968

 
© 2015
AŞK