Sevgi Sitesi

Sizin İçin Seçtiklerimiz

Tüm
İçeriklerimiz

Victor Hugo - Veni, Vidi, Vixi

Değilmi ki o derin acılarımla şimdi

Buna destek olacak tek bir kolda yoksunum

Ve çocuklara bile zorlukla gülüyorum

Ve açmıyor içimi çiçekler renkleriyle

Anlamalıyım artık: yaşadın yeterince!

Değilmi ki ilkbahar kuşatınca her yanı

Doğayı şenlik yerine çevirdiğinde tanrı

Bu görkemli sevdaya aşksız bakıyorum

Değilmi ki gün-gece ışıktan kaçıyorum

Duyarak o en gizli kederi herşeydeki

Değilmi ki ruhumda umudum yenik düştü

Değilmi ki bu güller, kokular mevsiminde

Sevgili kızım benim, içimde, ta derinde

Yalnız senin yattığın karanlığa özlem var

Mademki öldü kalbim, yaşadım yeterince!

Yeryüzünde yükümü tek bir gün reddetmedim

Arığım işte orda, burda başak demektim

Yumuşadım gitgide, yaşama gülümsedim

Ve yaşamın o büyük, dipsiz gizi dışında

Dimdik durdum ayakta, kimseye eğilmedim

En iyisiyle yaptım yapabildiklerimi

Ne çok uykusuz kaldım, ne çok hizmet götürdüm!

Sonra acılarıma güldüklerini gördüm

Nefretlerine hedef seçildikçe üzüldüm

Anarak çalışıp çektiklerimi

Tek kuşun uçmadığı şu dünya sürgününde

Öyle bezgin, ışıksız, ellerimin üstünde

Diğer tüm kölelerin alayları içinde

Taşıdım ağlamadan al kanlara bulanıp

Koparılmaz zincirden payıma ne düştüyse

Şimdi bakışlarımın ancak yarısı bende

Ötesi darmadağın acılı gömütlerde

Dönüpde baktığım yok çağıran olsa bile

Sersemlik ve sıkıntı yüklü bir uykusuzum

Hiç gözünü kırpmadan kalkmış şafaktan önce

Miskin karanlığımın orta yerinde şimdi

Yanıt vermeye bile gönül indirmiyorum

Canımı sıkıp duran o en günücü ağza

Ulu Tanrım gecenin kapısını aç bana

Ki çekilip gideyim, dönmeyeyim bir daha

#2138

 
© 2015
AŞK